Nu ben ik dan toch maar verhuisd naar tumblr; het werkt toch prettiger dan web-log en is gewoon makkelijker om wat op te posten etcetera. Laatste bericht dus hier (voorlopig, want je weet het maar nooit). Nieuw adres: http://hannahhacq.tumblr.com . 
Liefs
Zoals wij allen weten, de vermoeiendste dingen op deze aardbol. Naar mijn mening in ieder geval wel.
Ik ben ondertussen een paar dagen bezig om Silverlight weer gexefnstalleerd te krijgen, en het werkt niet. Diepe zucht.
Gelukkig zijn er andere, wel leuke dingen, op deze aardbol. Een boel zelfs. Zoals Cxe9cile die weer blogt! Daar word ik nou gelukkig van. Sowieso mensen die weer bloggen.
En ik begin nu wel een beetje te twijfelen of ik ook zal verhuizen naar tumblr (of sowieso iets anders dan web-log, aangezien ik deze nieuwe versie ontzettend naar vind). Ik ben er nog niet helemaal over uit.
En ik heb dit weekend een cruise (misschien een groot woord…) afgeslagen naar Engeland.
Een moment om dit in te laten zinken…. Ja, echt. Afgeslagen.
En wel omdat deze 'cruise' me werd aangeboden door meneer Eernstman. Die uit Belmonte ja. Nou is meneer Eernstman een geweldige man, ontzettend belezen, aardig, enzovoort. Hij praat echter een beetje veel (heel veel), en houdt niet snel op. Bovendien zou het wat vreemd zijn als een 18-jarige met een 88-jarige op een cruise ging… Of niet dan? De 'cruise' was overigens maar drie dagen lang, maar goed, geen heel goed plan, dacht ik tenminste. Als jullie, mijn lezers, hier anders over denken, laat het maar weten. Geen haatmail alstublieft.
Oh, en weet je wie er heeft geblogd?! Echt waar, het is onze Cxe9cile! Klik! Leuk hxe8? Ik werd er heel gelukkig van!
Liefs van een wandelend wolkje nostalgie
Alweer een blog, jawel.
Maar kort. Want ik ben een philosophy essay aan het schrijven over Kant (ja, hulp is welkom, ook al heb ik dit onderwerp zelf uitgekozen. SOG dus. Hmm, ik moest ineens denken aan alle flauwe grappen over Kant. Was dat tijdens het Rede en Religie-iets in Tilburg? (Luca, jij weet dit.) "Maar in de Kantlijn staat…" Zucht. Leuke tijden.
Verder… Heb ik geen idee wat jullie willen horen. Zoals Lotte al heeft gezegd in reactie op mijn vorige blog, ik heb nog lang niet alles verteld wat er is gebeurd tijdens mijn afwezigheid op web-log, maar
1) niet alles hoort op internet
2) had ik een punt 2? In dat geval ben ik het vergeten. Maar het gaat erom dat ik geen zin heb om heel mijn leven op het internet te gooien, hoewel er al genoeg persoonlijke dingen hierop staan. (Gelukkig weten weinig mensen van deze blog af, en zijn het lang geleden-persoonlijke dingen. Dus verjaard.)
Ik heb het bloggen wel gemist, hoor. Maar wat kan je allemaal in een blog zetten? In principe natuurlijk alles: maar waardoor wordt het interessant? Ik heb geen flauw idee. Iets om verder over na te denken.
Trouwens, ik wil nog naar Inception. Leeft er iemand op deze aardbol die de film nog niet heeft gezien maar wil zien (draait-ie xfcberhaupt nog?), of nog een keer wil zien? En dan nog een keer tijd vinden…
Naast misschien tennislessen to be, en Literature Committee, en Choire (wanneer ik erheen ga tenminste).
Vanavond weer uit in het lieflijke Wageningen Wat toch ook wel heel leuk is. En daarom moet ik nu eerst verder aan filosofie.
Tot later, mijn lezers!
Vxe9xe9l, vxe9xe9l, vxe9xe9l te lang geleden. I know!
Maar dan toch: een blog!
Ja, ik weet het. Het is eeuwen geleden. Om precies te zijn is het… Twee-en-een-halve maand geleden dat ik mijn laatste blog plaatste. Wauw. Record. Slecht record. Nu komt er verbetering in (maar reken er maar niet te veel op, ik heb het hier druk genoeg).
Update: ondertussen ben ik verhuisd en woon ik niet meer in het knusse Wageningen, maar breng ik de meeste tijd door op de campus van University College Utrecht, wat ontzettend leuk is. Ik mis mensen uit Wageningen wel, maar die heb ik gelukkig gisteren weer allemaal gezien . En het is hier zo waanzinnig leuk…. Vol met nieuwe mensen, indrukken, vrienden, college. Waanzinnig druk, maar doen wat ik het liefste wil: dus geweldig.
Dan ben ik op vakantie geweest, naar Italixeb, wat leuk was. Niet extreem bijzonder, maar Venetixeb is zo prachtig… Daar zou ik wel eens een tijdje willen wonen. Als ik volgend semester eindelijk Italiaans kan kiezen op UCU… Wie weet.
Ik had een vakantiebaantje, waar ik eigenlijk een hele blog over had willen schrijven. Niet dat het baantje nou zo indrukwekkend was (voor meer commentaar op het baantje verwijs ik u door naar Elsa), maar het was wel makkelijk geld verdienen. Eerst heb ik onkruid geplukt bij een Eco-boer, lovely, maar niet helemaal wat ik het liefst doe. En toen kreeg ik het meest fantastische baantje ever. Receptioniste bij Belmonte (een serviceflat, gemiddelde leeftijd: 82): je hoeft praktisch niets te doen, de deur opendoen en de telefoon opnemen, dat was het wel zo'n beetje. Koffie halen voor meneer de baas. En er zijn fantastische mensen daar.
Zo had je meneer Eernstman. xc9xe9n van de meest interessante personen die ik ooit ben tegengekomen, maar helaas ook xe9xe9n van de meest vasthoudende mensen. (Dit houdt in: hij laat je niet gaan en blijft maar praten, terwijl jij in je boek wil lezen..) Hij bleef ook maar vragen of ik met 'm mee wilde wandelen door het arboretum, wat ik bleef afhouden. Maar al zijn vervelende eigenschappen verdwenen naar de achtergrond toen bleek dat hij rond de Tweede Wereldoorlog in Wageningen woonde en studeerde. Geweldig! Hij heeft meegeholpen met het verzet (soort van in ieder geval), en toen de tranen hem in zijn ogen sprongen toen hij vertelde over de bevrijding…. Wauw. Dat dat nog steeds zo ontzettend veel emotie oproept. Fantastisch.
En nu moet ik maar weer eens gaan slapen, want genoeg te doen morgen!
Liefs
Geslaagd, zoals Luca al meldde. En best goed ook, ik ben wel tevreden. Diploma-uitreiking was ook wel leuk, tot mijn verbazing heb ik niet gehuild. Ik dacht, dat trek ik natuurlijk helemaal niet, ik moet daar weg en ik wxedl helemaal niet weg. Ik bedoel, ja, ik heb zin om te gaan studeren en zo, maar ik heb het zo leuk gehad dit jaar op school, kan dat niet nog eens over? En nee, dat kan dus niet. Ach ja, het viel allemaal dus mee.
En…. ik heb bar weinig te melden. Het werd echt hoog, hoog tijd dat ik weer eens ging bloggen, maar ik weet gewoon niets… xc9n in de tussentijd is web-log veranderd! Ik kan nu zoiets doen als 'snel schrijven' en makkelijk foto's posten en alles is overzichtelijk! Dus, uiteraard, snap ik er nu niets meer van.
Het is vakantie, ik heb vakantie, het is gezellig, het is warm, ijsjes, barbecuexebn, bij de Rijn liggen, ik ben wel blij . Wachtend – hoewel ik er geen zin in heb dat dit afloopt – tot ik naar UCU ga en daar een kamer krijg en die kan gaan inrichten en eens zien of ik inderdaad het goede heb gekozen, ik heb er in ieder geval wel zin in.
Oja, en er is natuurlijk WK, en ik geloof echt nog steeds niet dat wij, Nederland, Brazilixeb hebben verslagen. Ik bedoel, Nederland. Maar het is wel heel erg tof, het zou zo gaaf zijn als we de finale halen, of winnen, dat zou echt belachelijk zijn. Maargoed, dat is dan ook weer niet heel waarschijnlijk. We verliezen nu vast met de een of andere lullige 1-0 van Uruguay, dat zou zo jammer zijn..
Goed, ik ga maar eens stoppen, ik schrijf alleen nog onzin op. En jullie moeten allemaal eens Glee kijken, het is briljant.
http://www.cucirca.com/2010/01/14/watch-glee-online/
Bijna examens. En eindelijk zien mijn dagen eruit zoals ze eruit horen te zien, en zoals ik verwacht had dat ze eruit zouden zien, in deze tijd: ik slaap, eet, leer en ga weer slapen. Ik word er niet heel blij van, moet ik zeggen, maar het is wel goed. Bah.
Nog ietsje meer dan een week, dan mijn eerste examen, Nederlands. Ik heb er echt geen zin in – en vooral niet in de week ervoor, leren, leren, leren, te weinig leuke dingen doen met leuke mensen. Ik heb de afgelopen dagen veel te veel thuis gezeten met (lieve, echt wel, maar toch…) de ouders en het zusje. Te weinig buiten geweest. En geleerd, geleerd, want mam was weer thuis en heeft flink wat invloed uitgeoefend. Het klopt, ik heb te weinig gedaan tot nu toe, veel te weinig. Maar het beviel me prima. En het is ook nog slecht weer.
Ik hoef echt niet zo heel veel, om gelukkig te zijn. Wat zon, in het park hangen, vrienden, leuke mensen, tijd om alleen maar te kletsen, te dromen, te lezen. Dan ben ik heel gelukkig.
Maar nog even, en dan ligt er gelukkig een lange zomer vol van deze dingen voor me (hopelijk). Wel ga ik geloof ik op vakantie met de ouders en het zusje als iedereen net terug komt.. Pas half/eind juni. Maar ach, dat zal ik nog wel overleven. Na de examens… En naar Londen… En niets hoeven… En het wachten op meer informatie van University College… En dromen, want dan ga ik toch echt bijna naar University College… En het uitzicht, wat nog wel het beste is, het uitzicht op nooit meer aardrijkskunde te hoeven doen. Want aardrijkskunde is veel. En vervelend.
En toen was ik weer wakker geschud uit de droom van ‘wat als… het allemaal voorbij is’, en terug bij af: examens. Examens zijn vervelend. En nu ga ik er niet meer over nadenken maar The Notebook kijken. Beetje wegdromen.
Afgezien van dat ik – eigenlijk – moet leren voor mijn examens, ben ik best wel blij. En gelukkig enzo. Ik weet niet precies waarover ik ga bloggen, want er is maar weinig inspiratie, maar ik dacht: als Luca het (weer) kan, kan jij het ook.
…
Hm. Misschien had ik ongelijk. Wat trivia over mijn leven dan maar?
Gisteren was er Stunt, wat echt heel leuk was . Heel gezellig en de leraren deden zo leuk mee! Ik vond het wel geslaagd, de beste Stunt sinds jaren, sowieso.
Eergisteren heb ik in een afschuwelijke uitnodigings-video een rolletje gespeeld (jawel, een acteercarrixe8re in de maak, ahum). Ik speel de moeder van twee verwende irritante Sweet-18-meisjes, die natuurlijk compleet de show stelen – gelukkig maar. Het was wel heel leuk om te doen, en eigenlijk is het ook wel heel leuk om het terug te zien.
Ik heb The Great Gatsby gelezen – jawel, xe9chte Engelse literatuur. Er is nog hoop – het kan nog goed komen met me. En het was nog een goed boek ook (ik weet het, ik hoor hier niet verbaasd over te zijn – en eigenlijk ben ik dat ook niet zo, ik bedoelde eerder dat ik het een goed – en dus leuk – boek vond).
En toen was mijn leven ook niet meer zo bijster interessant. Goed, misschien is het wel waar wat de wijze Cxe9cile zei: als je vrolijk bent, heb je ook minder te bloggen. Ik ga weer Harry Potter lezen (ik heb even pauze van de goede Engelse literatuur), waar ik ook heel blij van word .
Het is gelukt! Wonderbaarlijk genoeg, en om heel blij van te worden, ik ben TOEGELATEN op UCU! Ik geloof het nog steeds niet helemaal, wauw. Ik blijf het mezelf maar af en toe vertellen, het blijft idioot. Ik weet ineens wat ik volgend jaar ga doen. En als het goed is, de komende drie jaar. Gek idee. Maar ik ben wel heel blij!!
Een heel korte blog, want ik moet eigenlijk Frans lezen. (Wat natuurlijk precies de reden is dat de blog er xfcberhaupt komt..) Ik ben bezig in L’xe9tranger, wat leuk – xe9n begrijpelijk – is, maar vervelend, want het is nou eenmaal Frans. Ach, drie dagen keihard lezen en dan heb ik alles hopelijk uit en kan ik wat boekverslagen schrijven – voor donderdag, want dan is er Frans mondeling, joepie.
En nu misschien wat interessanters?
…
Nee, ik kan niets boeiends bedenken, het spijt me. Ik hoor eind april/half mei of ik ben toegelaten op University College, waar ik een paar weken geleden een gesprek had. Het gesprek ging goed, ik vond het in ieder geval erg gezellig.
Dan… Is er nog iets leuks gebeurd in mijn leven?
Niet echt vrees ik, er zijn wel een boel leuke dingen natuurlijk, maar ook een hoop stress want net toetsweek gehad en Frans mondeling en iets van vier herkansingen over twee weken. En een bizar gevoel, want ik heb alleen nog maar onzin-les (oefenen voor examens, toetsen inzien, niks doen), en dus eigenlijk officieel soort van mijn laatste dag middelbare school gehad. Best sentimenteel allemaal.
Ik heb al wel veel ijsjes gegeten, ik ben misschien twee weken begonnen en mijn 10-ijsjeskaart is al bijna op…. Maar het is wel leuk, gezellig, lekker en warm met ijs! (Als in, het weer moet warm zijn omdat je anders geen ijs gaat eten – hoewel ik, nu ik erover nadenk, altijd ijs eet, ongeacht het weer.)
Verder heb ik maar 3 1-april grappen te verduren gekregen, 2 keer ‘Je veter zit los’ en dat dan ook nog eens vlak achter elkaar, en 1 keer van Arne. En dat was serieus niet leuk! Gelukkig was het zijn bedoeling om alleen bij Luca en Lotte de grap uit te halen, maar ik was bij Lotte en we geloofden het allebei meteen. (Hij belde trouwens op en zei dat hij ging trouwen – alleen dan met een heel verhaal erbij.) Ik was de rest van de dag helemaal in shock…. Ik was net zo vreselijk blij en dan is het tien seconden later niet waar!
Maar goed, het is niet Arne’s schuld dat ik met Lotte op dat moment door de stad liep, en verder is hij best lief hoor . Het ligt eigenlijk ook alleen aan mij, want ik geloof dat natuurlijk meteen. Tsja, best ernstig…
De zon schijnt vandaag weer! Ik word er toch best wel blij van, ondanks mijn liefde voor onder plaids met hevige sneeuwval buiten naar een romantische dramafilm kijken. Zon is ook best gezellig. Gister was trouwens een heel leuke dag voor het weer, vond ik persoonlijk. Ik geloof dat ik alles heb gezien: ik heb mijn regenjas ‘s ochtends aangetrokken en een halve minuut later scheen de zon, ik ben door sneeuw en hagel gelopen en heb ijs gegeten in een warm zonnetje maar met harde en koude wind. Het weer is een beetje in de war. Denk ik.
En nu ga ik echt Frans lezen.
